ธาตุ
(๑๑๔) วิภัตติที่บอก กาล บท วจนะ บุรุษ เหล่านี้ สำหรับประกอบกับธาตุ คือกิริยาศัพท์ที่เป็นมูลราก. ธาตุนั้นท่านรวบรวม จัดได้เป็น ๘ หมวด ตามพวกที่ประกอบด้วยปัจจัยเป็นอันเดียวกัน แสดงแต่พอเป็นตัวอย่าง ดังนี้.
๑. หมวด ภู ธาตุ
| ธาตุ | ความหมาย | รูปวิเคราะห์ | สำเร็จรูป | คำแปล |
|---|---|---|---|---|
| ภู | เป็นไปในความมี, ในความเป็น | [ภู + อ = ภว + ติ] | ภวติ | ย่อมมี, ย่อมเป็น. |
| หุ | เป็นไปในความมี, ในความเป็น | [หุ + อ = โห + ติ] | โหติ | ย่อมมี, ย่อมเป็น. |
| สี | เป็นไปในความนอน | [สี + อ = สย + ติ] | เสติ, สยติ | ย่อมนอน. |
| มรฺ | เป็นไปในความตาย | [มรฺ + อ + ติ] | มรติ | ย่อมตาย. |
| ปจฺ | เป็นไปในความหุง, ในความต้ม | [ปจฺ + อ + ติ] | ปจติ | ย่อมหุง, ย่อมต้ม. |
| อิกฺขฺ | เป็นไปในความเห็น | [อิกฺขฺ + อ + ติ] | อิกฺขติ | ย่อมเห็น. |
| ลภฺ | เป็นไปในความได้ | [ลภฺ + อ + ติ] | ลภติ | ย่อมได้. |
| คมฺ | เป็นไปในความไป | [คมฺ + อ = คจฺฉ + ติ] | คจฺฉติ | ย่อมไป. |
๒. หมวด รุธฺ ธาตุ
| ธาตุ | ความหมาย | รูปวิเคราะห์ | สำเร็จรูป | คำแปล |
|---|---|---|---|---|
| รุธฺ | เป็นไปในความกั้น, ในความปิด | [รุํธฺ + อ - เอ + ติ] | รุนฺธติ, รุนฺเธติ | ย่อมปิด. |
| มุจฺ | เป็นไปในความปล่อย | [มุํจฺ + อ + ติ] | มุญฺจติ | ย่อมปล่อย. |
| ภุชฺ | เป็นไปในความกิน | [ภุํชฺ + อ + ติ] | ภุญฺชติ | ย่อมกิน. |
| ภิทฺ | เป็นไปในความต่อย | [ภึทฺ + อ + ติ] | ภินฺทติ | ย่อมต่อย. |
| ลิปฺ | เป็นไปในความฉาบ | [ลึปฺ + อ + ติ] | ลิมฺปติ | ย่อมฉาบ. |
— มุจฺ ธาตุ ถ้าลง ย ปัจจัยในหมวด ทิวฺ ธาติ เป็นอกัมมธาตุ เป็นไปในความ หลุด, พ้น สำเร็จรูปเป็น มุจฺจติ ย่อมหลุด.
— ภิทฺ ธาตุ ถ้าลง ย ปัจจัยในหมวด ทิวฺ ธาตุ เป็น อกัมมธาตุ เป็นไปในความ แตก, สำเร็จรูปเป็น ภิชฺชติ ย่อมแตก.
๓. หมวดทิวฺ ธาตุ
| ธาตุ | ความหมาย | รูปวิเคราะห์ | สำเร็จรูป | คำแปล |
|---|---|---|---|---|
| ทิวฺ | เป็นไปในความเล่น | [ทิวฺ + ย = พฺพ + ติ] | ทิพฺพติ | ย่อมเล่น. |
| สิวฺ | เป็นไปในความเย็บ | [สิวฺ + ย = พฺพ + ติ] | สิพฺพติ | ย่อมเย็บ. |
| พุธฺ | เป็นไปในความตรัสรู้ | [พุธฺ + ย = ชฺฌ + ติ] | พุชฺฌติ | ย่อมตรัสรู้. |
| ขี | เป็นไปในความสิ้น | [ขี + ย + ติ] | ขียติ | ย่อมสิ้น. |
| มุหฺ | เป็นไปในความหลง | [มุหฺ + ย = ยฺห + ติ] | มุยฺหติ | ย่อมหลง. |
| มุสฺ | เป็นไปในความลืม | [มุสฺ + ย = สฺส + ติ] | มุสฺสติ | ย่อมลืม. |
| รชฺ | เป็นไปในความย้อม | [รชฺ + ย = ชฺช + ติ] | รชฺชติ | ย่อมย้อม. |
— สํสกฤต ทิวฺ เป็นไปในความสว่าง.
๔. หมวด สุ ธาติ
| ธาตุ | ความหมาย | รูปวิเคราะห์ | สำเร็จรูป | คำแปล |
|---|---|---|---|---|
| สุ | เป็นไปในความฟัง | [สุ + ณา + ติ] | สุณาติ | ย่อมฟัง. |
| วุ | เป็นไปในความร้อย | [วุ + ณา + ติ] | วุณาติ | ย่อมร้อย. |
| สิ | เป็นไปในความผูก | [สิ + ณุ = โณ + ติ] | สิโณติ | ย่อมถูก. |
๕. หมวด กี ธาตุ
| ธาตุ | ความหมาย | รูปวิเคราะห์ | สำเร็จรูป | คำแปล |
|---|---|---|---|---|
| กี | เป็นไปในความซื้อ | [กี + นา + ติ] | กีนาติ | ย่อมซื้อ. |
| ชิ | เป็นไปในความชำนะ | [ชิ + นา + ติ] | ชินาติ | ย่อมชำนะ. |
| ธุ | เป็นไปในความกำจัด | [ธุ + นา + ติ] | ธุนาติ | ย่อมกำจัด. |
| จิ | เป็นไปในความก่อ, ในความสั่งสม | [จิ + นา + ติ] | จินาติ | ย่อมก่อ, ย่อมสั่งสม. |
| ลุ | เป็นไปในความเกี่ยว, ในความตัด | [ลุ + นา + ติ] | ลุนาติ | ย่อมเกี่ยว, ย่อมตัด. |
| ญา | เป็นไปในความรู้ | [ญา = ชา + นา + ติ] | ชานาติ | ย่อมรู้. |
| ผุ | เป็นไปในความฝัด, ในความโปรย | [ผุ + นา + ติ] | ผุนาติ | ย่อมผัด, ย่อมโปรย. |
๖. หมวด คหฺ ธาตุ
| ธาตุ | ความหมาย | รูปวิเคราะห์ | สำเร็จรูป | คำแปล |
|---|---|---|---|---|
| คหฺ | เป็นไปในความถือเอา | [คหฺ + ณฺหา + ติ] | คณฺหาติ | ย่อมถือเอา. |
— หมวด คหฺ ธาตุที่ใช้ในอาขยาตมีแต่เท่านี้.
๗. หมวด ตนฺ ธาตุ
| ธาตุ | ความหมาย | รูปวิเคราะห์ | สำเร็จรูป | คำแปล |
|---|---|---|---|---|
| ตนฺ | เป็นไปในความแผ่ไป | [ตนฺ + โอ + ติ] | ตโนติ | ย่อมแผ่ไป. |
| กรฺ | เป็นไปในความทำ | [กรฺ + โอ + ติ] | กโรติ | ย่อมทำ. |
| สกฺกฺ | เป็นไปในความอาจ | [สกฺกฺ + โอ + ติ] | สกฺโกติ | ย่อมอาจ. |
| ชาครฺ | เป็นไปในความตื่น | [ชาครฺ + โอ + ติ] | ชาคโรหิ | ย่อมตื่น. |
| จุรฺ | เป็นไปในความลัก | [จุรฺ + เณ - ณย + ติ] | โจเรติ, โจรยติ | ย่อมลัก. |
| ตกฺกฺ | เป็นไปในความตรึก | [ตกฺกฺ + เณ - ณย + ติ] | ตกฺเกติ, ตกฺกยติ | ย่อมตรึก. |
| ลกฺขฺ | เป็นไปในความกำหนด | [ลกฺขฺ + เณ - ณย + ติ] | ลกฺเขติ, ลกฺขยติ | ย่อมกำหนด. |
| มนฺตฺ | เป็นไปในความปรึกษา | [มนฺตฺ + เณ - ณย + ติ] | มนฺเตติ, มนฺตยติ | ย่อมปรึกษา. |
| จินฺตฺ | เป็นไปในความคิด | [จินฺตฺ + เณ - ณย + ติ] | จินฺเตติ, จินฺตยติ | ย่อมคิด. |
สกัมมธาตุ - อกัมมธาตุ
ในธาตุทั้ง ๘ หมู่นี้ ธาตุบางเหล่าเป็นธาตุไม่มีกรรม ธาตุบางเหล่ามีกรรม.
- ธาตุเหล่าใด ไม่ต้องเรียกหากรรม คือสิ่งอันบุคคล พึงทำ, ธาตุเหล่านั้น เรียกว่าอกัมมธาตุ ธาตุไม่มีกรรม.
- ธาตุเหล่าใด เรียกหากรรม, ธาตุเหล่านั้น เรียกว่าสกัมมธาตุ ธาตุมีกรรม.
[ธาตุที่หมายดอกจันทน์ [*] ไว้ เป็นอกัมมธาตุ เพราะไม่ต้องเรียกหากรรม. ธาตุที่ไม่ได้หมายดอกจันทน์ไว้ เป็นสกัมมธาตุ เพราะต้องเรียกหากรรม เป็นต้นว่า รุธฺ ธาตุ เป็นไปในความ ปิด, เรียก หากรรมว่า ปิดซึ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มีประตูเป็นต้น. อิกฺขฺ เป็นไปใน ความเห็น, เรียกหากรรมว่า เห็นซึ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มีต้นไม้เป็นต้น แม้ถึงธาตุที่มีกรรมอันเหลือจากนี้ ก็พึงรู้โดยนัยนี้เถิด ธาตุที่สำแดง มานี้ แต่พอเป็นตัวอย่างเล็กน้อย.]